Dit verhaal gaat over, over je grenzen gaan, totdat je darm is geperforeerd.  Vol verbijstering, hoorde ik haar verhaal aan. Ik noem haar even Janneke.

Hee Janneke hoe is het nu met je knie?; Vroeg ik Ik zag dat ze wat ongelukkig liep en herinnerde me haar posts op Facebook.  Dat ging nu wel goed vertelde ze me: Maar ik heb veel meer last van mijn geperforeerde darm en ben daar aan “geholpen” . Volgende week moet ik weer naar het ziekenhuis. Joh jeetje ook dat nog zei ik.

Haar verhaal ging als volgt:

Ik had altijd al last van mijn darmen als ik melkproducten gebruikte. Maar ja ik ben gek op kaas, dus boeien. Ik at lekker mooie Franse kaasplankjes. De pijn in mijn buik nam ik dan op de koop toe. Maar nu heb ik dus een geperforeerde darm. Intussen keek ik nog eens goed naar haar.

Ze vertelde dat ze gewoon doorwerkte, want ja wat moet je anders. Tijdens de Covid moesten we dicht zei ze, er is geen steun voor starters. Ja nu moet ik wel op mijn voeding gaan letten. Dat ga ik nu ook zeker doen, natuurlijk had ze al gezien dat wij bezig zijn met eetjezelfvitaal.  Ik ging beginnen aan mijn workshop, gelukkig voor haar zonder lactose. Chocolade Paaseieren met lekker veel noten versierd.

De volgende dag, moest ik steeds aan haar denken. Ik zag ondanks haar positieve houding, vooral een onderneemster die fysiek op alles had ingeleverd, iemand die puur op wilskracht zichzelf vooruit sleurt. Je kon zien dat ze vroeger mooi was geweest en energiek. Ik weet ook dat ze heel creatief was, altijd vol plannen en activiteiten., die vaak op iets moois uitkwamen.

Jazeker, een mensenlijf kan veel aan, maar steeds je grenzen overschrijden dat eist zijn tol.

Ik at lekker mooie Franse kaasplankjes. Maar nu heb ik dus een geperforeerde darm.

Eigenlijk was deze dame mijn spiegel, die me weer deed beseffen, dat je jezelf gezond krijgen, echt zelf moet doen. Daar helpt geen arts aan, die plaatst eens een nieuwe knie, stopt je lekkages, maar dan ben je nog steeds niet beter.

Ik deed het ook altijd. Een lekker slagroomtaartje, toch warme chocolademelk. Maar ik had dan zo’n pijn in mijn buik daarna. Dus uiteindelijk at ik alleen nog maar kaas en yoghurt. Zo waanzinnig lekker, vind ik dat nog steeds, dat gaat ook een stuk beter. Maar echt lekker zit het niet, ik kan het voelen, mijn darmen vertellen het me heel duidelijk. Het wordt dus tijd om definitief te gaan luisteren.

Het is zo lekker, dus heel af en toe neem ik nu nog een stukje kaas. Immers ik leef toch 80% van de tijd supergezond met de recepten van Eetjezelfvitaal. Met het verhaal van Janneke in mijn achterhoofd, ben ik weer extra gemotiveerd om mijn voeding serieus te nemen. Immers het wel goede eten is heerlijk, makkelijk klaar te maken.

geperforeerde darmEigenlijk was deze dame mijn spiegel

De Jongens van Jasbit ,de programmeurs, hebben ons het eerste ontwerp laten zien en zijn nu bezig met de achtergrond. Het inrichten van de structuur. We kunnen niet wachten.

Want er zijn zoveel mensen die weten dat ze intoleranties hebben en het echt lastig vinden om zonder pinda’s, suiker, peulvruchten. soja, granen, nachtschades, melk en schapen, koeien en varkensvlees te leven.

Ik zag een spreuk: beter dik tussen zes planken dan niet geleefd. Maar wat dacht je van voluit kunnen genieten van het leven zonder pijn in je lijf. En een geperforeerde darm, doodeng lees hier maar.