Ballast.

Beginnen aan een gezonde leefstijl. Vaak heb je dan al last van veel ballast. Je voelt je vaak moe, je hebt last van je gewrichten of je darmen. Een te hoge bloeddruk of een ontregelde bloedsuikerspiegel. Misschien voel je jezelf snel opgefokt en ben je niet meer in staat te genieten van de kleine dingen van het leven.

Zelfs grootse dingen als een mooie vakantie kon ik niet waarderen. Het was te warm of te koud, te veel herrie en drukte of te stil niks te beleven. Het was nooit meer goed.  Intussen vrat ik mezelf,  te vaak, gedachteloos door een zak koekjes of reep chocolade heen als troost food.

Voordat ik hier aan begon, zat het als volgt. Mijn knie kon ik niet bewegen, hurkend bij een kind gaan zitten zat er niet in. Ik zat in een burn-out, leefde als een zombie met minimaal 20 kg teveel lichaamsgewicht.

Wachtend op psygologische begeleiding die niet vlot kwam, in de corona tijd, kwam ik op onverklaarbare wijze wel bij een personal-fitness coach terecht. In een van mijn heldere ogenblikken besefte ik, dat ik zelf aan de slag moest om het roer om te gooien, voor ik het wist had ik een afspraak. Hier zat een heel slim commercieel concept achter, maar ik had het wel nodig, dat wist ik.

De intake

Meten, wegen en testen gaven een beeld van mijn fysieke leeftijd. 87 jaar op mijn 58e.  Er werd gevraagd naar mijn levensdoel. Na even nadenken wist ik dat ik een gezonde oma wilde zijn, na nog even nadenken wist ik dat ik de droom om te lopen naar Santiago de Compostella zou willen waarmaken.

Hoe dan? Oh nee er was nog iets eerder,  iets anders. Op een website vond ik tegen betaling de belofte in de vorm van een e-book de beste recepten om “blijvend” af te vallen. In mijn boekenkast stonden wel al wat “bestsellers” met methodes die hetzelfde beloofde. In het verleden was ik wel al eens 15 kg en een keer 19 kg  afgevallen. Een periode geen suiker gebruiken hielp tijdelijk, totdat ik tijdens de kook- en chocolade workshops die ik gaf, toch mezelf weer te buiten ging aan mijn eetverslaving.

Altijd had ik pijn in mijn onderrug, behalve als ik fanatiek aan yoga deed, waarbij mijn buik vaak in de weg zat om een goede vooroverbuiging te maken. Duizelig en na het eten al direct weer honger en heel veel andere lichamelijke ongemakjes. Veel mensen hadden niet door hoe het zat. Ik zette altijd mijn commerciële masker op en lachte vrolijk. Alleen als iemand iets persoonlijks vroeg zette ik het op een brullen. Zo maar uit het niets.

De verandering

Op een dag belde Mathilde, we hadden net besloten ons bedrijf te verkopen, omdat we het fysiek niet meer aankonden. Ze had een kok nodig die volgens bepaalde principes een weekmaaltijden konden koken op locatie. We maakten en afspraak en dat was het begin van het einde. We hoorde en zagen resultaten bij de cursisten. Ik begon ook een beetje te veranderen met mijn eten en toen ikzelf mee had gedaan aan een week toen was ik om. Ik straalde, hoorde ik van iedereen. Ik had het gevoel of ik de hele wereld aan kon. Ik wist het nu zeker dit is de beste manier om jezelf gezond te krijgen. Fanatieker dan eerst begon ik te sporten, zette 5 keer per week 2 uur wandelen of fietsen op mijn menu, ging weer lezen en mezelf verdiepen in de samenstelling van goede maaltijden

Ik heb psygologische hulp gehad. Mijn fysieke leeftijd op dit moment is 54. Mijn gewrichten doen geen pijn meer en ik kan gemakkelijk 12 uur of langer zonder eten. Ik had een tijdelijke baan gehad bij een delicatesse winkel, vanwege een zwangerschapsverlof. Daar kwam ik er achter dat mijn commerciële ik, er nog steeds was. Mijn enthousiasme in het vertellen over smaken, koken en eten ben ik nog niet verloren. Over Mathilde vertel ik in een ander stuk meer.

Een cadeau belooft

Een sit-up is nu iets wat gewoon natuurlijk gaat en zonder handen te gebruiken opstaan van een stoel is iets waar ik niet meer bij nadenk. Bij push-ups breken mijn armen niet meer.

Ik heb mezelf een cadeau belooft voor mijn 60e verjaardag. Een fysieke leeftijd van 50, volgens Lis, de fantastische sportschoolhoudster hier in het dorp,  moet dat geen enkel probleem zijn als ik die laatste paar kilo’s kwijt ben en door ga met het lekkere eten wat we hier ontwikkelen, trainen en bewegen en bewegen. Intussen ben ik in de vakantie van supersteile wandelpaadjes afgedaald en is mijn zelfvertrouwen en mijn humeur zoveel verbetert. Dit is wat ik iedereen gun. Een oersterk lijf, dus eet jezelfvitaal.

Dinie met BallastDinie stralend

Related Entries